-- شعر تازه --

در این هوای سرد،

                         در پیاده رو

                                      لبم به شعر باز می‌شود

با خودم دوباره حرف می‌زنم

نبض من چه تند!

گامهای من چه تند... ! 

 

پوزخند قرمز چراغ

جیغ چارچرخ آهنی

                    - کارخانه‌ی کثیف دود-

آه ... !

            شعر تازه‌ام چه بود؟

۱۰ نوامبر ۲۰۰۷   

/ 5 نظر / 12 بازدید
غریب آشنا

Perfect! I loved it.

غریب آشنا

راستی مدتی ست به وبلاگی سر میزنم. نگارنده اش شاعره بی نظیری ست ... گفتم شاید بد نباشد به شما هم معرفی کنم.

حسین

عالی عالی . دستتان درد نکنه

از سیاتل

با سلام. شعر زیبایی بود که من را هم بر سر ذوق آورد. لذا در ادامه شعری هم من سرودم با اجازه: شعر تازه ام دود خورده است در فضای چارچرخ آهنین شعر تو ماهی سفید و سرخ عید مرده است آه از هوای سرد پیاده رو پوزخند قرمز چراق برده است شور را ز اشتیاق گام نو شاعری نبض خویش را شمرده است تند می زند چو ریتم شیش و دو گوش را به حرف خود سپرده است وصف حال خویش را ز خود شنو درود و سلام

پرنیان

شعرتون طوریه که آدمو مجبور می کنه تا آخر بخوندش و وقتی به آخر رسید بگه: خیلی قشنگ بود!