مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه

جمعه شب کنار رودخانه‌ی پهناور اتاوا که بودیم٬ حال عجیبی به من دست داد. (یک بار هم سالها قبل کنار زاینده‌رود اینطوری شده بودم. تماشای آب انگار مرا از خود بیخود می‌کند) از رفقا جدا شدم و به نزدیکترین فاصله از آب رسیدم. شب بود همه جا تاریک بود٬ در ساحل رودخانه پرنده پر نمی‌زد. به سطح آب نگاه می‌کردم. موجها اگرچه خروشان بودند حرکت آرامش بخشی داشتند و منحنی‌های ظریفی روی آب رسم می‌کردند. تنهایی لذت بخشی مرا تسخیر کرده بود. آن وقت در آن خلسه‌ی شیرین٬ با صدای بلند شروع کردم به خواندن این شعر شیخ بهایی:

تاکی به تمنای وصال تو یگانه  
اشکم شود،از هر مژه چون سیل روانه 
خواهد به سر آید، شب هجران تو یانه؟  
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه 
جمعی به تو مشغول و تو غایب ز میانه 
 
رفتم به در صومعه‌ی عابد و زاهد  
دیدم همه را پیش رخت، راکع و ساجد 
در میکده، رهبانم و در صومعه، عابد  
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد 
یعنی که تو را می‌طلبم خانه به خانه 
 

روزی که برفتند حریفان پی هر کار  
زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار 
من یار طلب کردم و او جلوه‌گه یار  
حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار 
او خانه همی جوید و من صاحب خانه
 
 
هر در که زنم،صاحب آن خانه تویی تو  
هر جا که روم،پرتو کاشانه تویی تو 
در میکده و دیر که جانانه تویی تو  
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو 
مقصود تویی، کعبه و بتخانه بهانه
 
 
بلبل به چمن، زان گل رخسار نشان دید 
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید 
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید  
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید 
دیوانه منم، من که روم خانه به خانه
 
 
عاقل، به قوانین خرد، راه تو پوید  
دیوانه، برون از همه، آیین تو جوید 
تا غنچه‌ی بشکفته‌ی این باغ که بوید  
هر کس به زبانی، صفت حمد تو گوید 
بلبل به غزلخوانی و قمری به ترانه 
 
بیچاره بهایی که دلش زار غم توست  
هر چند که عاصی است، زخیل خدم توست 
امید وی از عاطفت دم به دم توست  
تقصیر خیالی به امید کرم توست 
یعنی که گنه را به از این نیست بهانه
 

پی نوشت

ابیاتی که به رنگ سرخ نوشته شده از خیالی بخاری است که شیخ بهایی آن را در قالب مخمس (مسمط 5 تایی) تضمین کرده

/ 22 نظر / 1501 بازدید
نمایش نظرات قبلی
علي

بسيار زيباست نميشه نظر داد چون اين كلام ماله اين دنيا نيست از جايه ديگه امده واسه همين به دل ميشينه ما كجا و اينا كجا اگه اينا ادمن پس ما چي هستيم روح حضرت بهايي شاد

رضا

سلام دوست عزیز از متنی که در ابتدا نوشته ای لذت بردم . هرکسی در درون خود منتظر این رهگذر غریب و آشناست ما نیز چنینیم . مطالب زیبا و ارزشمندی نوشته ای دست مریزاد خوش و سلامت باشی . بدرود

صنم

تکه همین وبس. باصدای عبدالحسین مختابادم انصافا قشنگه. حاجی به ره کعبه ومن طالب دیدار او خااانه همی جووویدومن صاحب خااانه باصدای زنده یاد هایده غوغاست

صنم

موج خروشان بود بعد چطور ارامش بخشه وچرا تمثیل منحنی های ظریف ادم که توخلسه میره زیر اواز نمی زنه دوست جونم[گل]

مجید

خوبه ولی اگه میشه این شعر و با اهنگ معروفش بذارین تا دانلودش کنیم

حسن

دلم را شستشو دادم با اين شعر

یه کسی

تک عالی فوق العاده...

بهروز

ممنون

ی رهگذر

سلام واقعا بابت این که این شعر زیبا رو گذاشتید ممنون من خیلی این شعر شیخ بهایی رو دوست دارم,ومن الله توفیق

مسعود

واقعا" ب جمبه ی بالای سایت رسیدم.. اینکه همیشه یکی هست ک توی این کره ی خاکی مثل تو فکر میکنه... ممنون از روایت جالبت.. ممنون از حال قشنگی ک با گذاشتن این شعر بهم دادی.. (حاجت مطرب و می نیست تو برقع بگشا تا ب رقص آوردم آتش رویت چو سپند)