رسیدم به هاوایی

روز یکشنبه ساعت 8 شب به وقت محلی وارد هانولولو شدم. هاوایی 6 ساعت با تورنتو اختلاف زمان دارد بیش از 20 ساعت بود که نخوابیده بودم. اما اشتیاق دیدن شهرمرا از هتل بیرون آورد. هیچ وقت آرزوی دیدن هاوایی را نداشتم برای من چندان دست یافتنی نبود.

خیابانی را گرفتم و ادامه دادم شاید 5 دقیقه بیشتر راه نرفتم که دریا را دیدم. دریا مرا صدا زده بود و بی اختیار به سراغش آمده بودم. به یاد این شعر بهمنی افتاده بودم

 

دریا صدا که می زندم وقت رفتن است ...

 

تا به خودم آمدم 2 ساعت گذشته بود و من به ساحل وایکی کی رسیده بودم.

 

شهر امن است و پر از ژاپنی هایی است که سیگار می‌کشند و آرایش می‌کنند و پر از درختان عجیب و پرنده‌های رنگارنگ.

 

 

 

 

 

 

 

wave surfing

 

امیدوارم فردا عصر بتوانم گشتی در شهر و ساحل بزنم. اینجا موج سواری خیلی طرفدار دارد.

 

الان ۳ بامداد است. داشتم روی مقاله‌ام کار می‌کردم. امروز ساعت ۱۰ ارایه‌ی مقاله دارم. دیروز یکی از دوستان قدیمی‌ام در دانشگاه شیراز را پیدا کردم. او اصلا نمی‌دانست من به کانادا آمده‌ام تا اینکه اسم مرا در برنامه‌ی کنفرانس می‌بیند. از قضا زمان مقاله‌ها‌ی ما پشت سر هم است. چندتا از دوستان دانشگاه میشیگان را هم دیدم. بچه‌های یو سی ال ای امسال نیامده‌اند. تعداد ایرانی ها کم شده!

/ 7 نظر / 81 بازدید
سياوش برهان

سلام محمد آقا اميدوارم سفر خوبی داشته باشيد. ممنون که خوشی های سفرتان را با ديگران هم قسمت می کنيد. موفق باشيد

Saeed

Salam...enshallah safar khosh begzarad...

امين

سلام

محسن

سلام سفر به خیر وبلاگ تان هنوز هم خوبه ولی . . . (من) وبلاگتان زیاد شده . . . کمی کمی از (او ) باشد هم بدک نیست در امان خدا

عادل

سلام

Saeed

agha Salam, omidvaram ke khoob va salamt bashi, baad az safar barayam benevis....

بهشت دل جواب

اعوذ بالله من نفسی ...