این دل شوریده حالش به شود

امشب داشتم با دوست عزیزی این غزل معروف خواجه را زمزمه می‌کردم:

یوسف گم گشته بازآید به کنعان غم مخور
کلبه‌ی احزان شود روزی گلستان غم مخور
این دل شوریده حالش به شود دل بد مکن(۱)
وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور

این غزل از امیدبخش‌ترین شعرهایی است که می‌شناسم و در یاد دارم و بسیار به انسان انگیزه و روحیه می‌دهد:

هان مشو نومید چون واقف نه‌ای از سر غیب...

عمر ما انسانها بسیار کوتاه است و صبر ما از آن هم کمتر. گاهی لازم است به اندازه‌ی چند نسل زمان بگذرد تا اتفاقی که منتظر آنیم و هدف بزرگ ماست رخ بدهد. در مقیاس کوچکتر بسیاری از ما با وزش هر باد ناملایم زیرورو می‌شویم٬ به هم می‌ریزیم٬ خلق و خویمان تنگ می‌شود و ... خیال می‌کنیم که دنیا به آخر رسیده اما جریان ناایستای زندگی در حرکت است و باید با امید و استقامت به پیش رفت.

گاهی یقین می‌کنم که مردم ما و نسل ما بسیار محتاج به امید و پایداری هستند:

دربیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور

-------------------------

(۱) مصراع اول این بیت مطابق نسخه‌ی استاد نیساری نقل شده است .در نسخه‌ی غنی و قزوینی می‌گوید : ای دل شوریده حالت به شود... به عقیده‌ی من با توجه به مصراع دوم روایت نیساری صحیح تر و زیباتر است.

/ 4 نظر / 24 بازدید
Saeed

Salam, enshallah hamin toor bashad

بهشت دل

بعضی از دوستان از این مطلب اخیر برداشت کرده بودند که مشکلی برایم پیش آمده. عرض شود که هیچ ملالی نیست

Gh.N

سلام. اين جملات حرفهای خوبی هستند ولی مشکل اساسی عمل کردن به آنهاست. خيلی وقتها آدمها ميدانند چه کاری صحيح است ولی نميتوانند به آن عمل کنند!

زهرا

استاد سلام. بسیاری از ما انسان ها همانند گنجشکی هستیم که چون باد لانه ی کوچکش را ویران کرد شروع به ناله نمود ... غافل از این که خدا این باد را مامور نجات آن گنجشک از دست ماری که در کمین لانه اش بود قرار داده بود... در پناه حق باشید