معمای زمان

از خوبی های خانه تکانی یکی هم این است که آدم شعرهای ناتمامش را پیدا می کند:

 

شکوه ها با آسمان دارم هنوز

در گلویم استخوان دارم هنوز

بعد از آن باران تلخ برگ ریز

خیمه در خاک خزان دارم هنوز

ابر می بارد زمین تر می‌شود

من کویری بی کران دارم هنوز

نیش ها از مار غفلت خورده‌ام

ترس ها از ریسمان دارم هنوز

اهل این گودال ویران نیستم

آرزوی نردبان دارم هنوز

بال های رفتنم را پس دهید

من هوای آسمان دارم هنوز

در درونم پیچ و تابی تلخ و سخت

از معمای زمان دارم هنوز

آفتاب غیرت آیا روشنی؟

در شب حیرت مکان دارم هنوز

۲۰۰۵- واترلو

/ 4 نظر / 8 بازدید
ريحانه

سلام گم شده ام...در بعد زمان در ابعاد روحاني وجودم..گم شده ام! التماس دعا دارم

مجيد

من هواى آسمان دارم هنوز

saeed

salam.. too miravi be salamat salame ma beresani.. be omide didar..

انسان

شعر زیبایی بود نیش ها از مار غفلت خورده‌ام ترس ها از ریسمان دارم هنوز[رویا]