صد سالگی انقلاب سرخ

صد سال پیش گروه کوچکی به رهبری ولادیمیر لنین حکومت تزاری روسیه را برانداختند و پرچم سرخ حکومت کمونیستی را برافراشتند. حکومتی که با اتحاد کشورهایی از آسیای میانه و اروپا بزرگترین کشور دنیا به نام اتحاد جماهیر شوروی را به وجود آورد که با مساحت ۲۲ میلیون کیلومتر مربع از ولادی وستوک بر ساحل اقیانوس آرام تا کیف در قلب اروپا را در بر می‌گرفت و دامنه نفوذ آن از هاوانا تا برلین گسترش داشت. 

 

کودکی من با شعار مرگ بر شوروی و نه شرقی نه غربی گذشت و عکس های گورباچوف و ادوارد شوارد ناتزه وزیر خارجه او که یک بار به ایران آمد و امام خمینی به او دست نداد‌. دوازده ساله بودم که امپراطوری داس و چکش در هم شکست همانطور که امام در نامه تاریخی‌اش به گورباچوف که آیت‌الله جوادی آملی حامل آن بود پیش بینی کرده بود و بعد موجی از آشفتگی در آن ممالک رخ داد. ارزش روبل ده هزار بار کاهش یافت، فساد بالا گرفت و کم کم کمونیست های سابق که کراوات سرخ‌شان را درآورده بودند از پلکان جمهوری بالا رفتند اما دست از ایدیولوژی ها برداشتند.

نویسندگان روس، نویسندگان محبوب من بوده‌اند. احترام بسیاری قائلم برای ذهن جزئی نگر و زبان توصیف‌گر آنان، خاصه داستایوفسکی که تا اعماق شخصیت انسان‌ها را می‌کاود و بولگاکف و تولستوی و چخوف و گوگول و ... 

وخاطرات تلخی دارم از تاریخ جنگ های ایران و روس که ما همیشه بازنده بودیم و روس ها نصف حاصل‌خیز خاک ما را از ما ربودند و حتی سمرقند و بخارا را که حافظ به آن ترک شیرازی بخشیده بود...

از مطالعه احوال قوم روس به این نتیجه رسیده بودم که آن ها زیر سایه یک دیکتاتور قوت می‌گیرند و در قالب دموکراسی غربی، آلوده به فساد و تنبلی می‌شوند. انگار باید یک پتر کبیری، استالینی، پوتینی بالای سر آنها باشد تا ابرقدرت بشوند و مرزهای جغرافیایی را عوض کنند. همین الان که پوتین کریمه را که گل سرسبد اوکراین بود اشغال کرد، آب از آب تکان خورد؟

در دو سفری که به مسکو داشتم آثار نفرت انگیز کمونیسم را دیدم. متروی مسکو را (که شاید عمیق ترین متروی دنیا باشد و گاهی ۵ دقیقه روی پله برقی بودی تا به قطارها برسی و حالت بد می‌شد و سرگیجه می‌گرفتی از این مسیر سراشیب یکنواخت) هنرمندان و اندیشمندانی ساخته بودند که زندانی کمونیست ها بودند. روس ها می‌گفتند ما ضرب‌المثلی داریم که از بالای ساختمان کا گ ب می‌شود سیبری را دید ... استالین از دید من منفورترین شخص معاصر است ریاکار، دیکتاتور، قاتل، خائن و عاشق هنر!

ادامه دارد..

/ 0 نظر / 29 بازدید