پدرانه

 

فردا که بزرگ بشوی دلم تنگ می شود برای این روزها. این روزها که قلمبه می شوی در آغوشم. سرت را یله می کنی روی شانه ام دستهایت را رها می کنی بر بازویم.

موهای مخملی‌ات را، نگاه کنجکاوت را، چال گونه هایت را، ... باید به عمق حافظه بسپارم.

 

/ 4 نظر / 12 بازدید
matin

سلام-امیدوارم همیشه موفق باشی[خداحافظ]

باد صبا

سلام خیلی نوشته ها و سفر نامه تان قشنگ بود. ماشا الله مریم خانمتان خیلی شیرین است. خدا حفظش کند. سر بلند و پیروز باشید [گل]

ریحانه

درود انشاالله که خدا مریم بانو رو واسه ی پدر و مادرش و پدر و مادر را برای مریم بانو حفظ کنه. برقرار باشید

حسین

چه خوب درک می کنید این لحظات را. انگار تجربه یک پدر 50 ساله را دارید...با شناختی که از شما دارم خیلی جوان تر از اینها هستید ارادتمند