نیمه‌ی بی تشویش

نیمه‌ی بی تشویش وجودم این روزها فرمانروایی می‌کند! خیلی به خودم فشار نمی‌آورم روزی چند صفحه از پایان نامه را تایپ می‌کنم، قدری مطالعه می‌کنم، قدری بازی!  

قبل از شروع ماه مبارک،  دو روزی سفر رفتم. یک جای خلوت و آرام که آسمانش شبها ستاره داشت و همسفرم ستاره هایش را می‌شناخت. جایی که فقط یک چراغ قرمز داشت و مردمش تا تو را می‌دیدند- حتی اگر شکل و شمایلت به آنها نمی‌خورد-  به تو سلام می‌کردند و سر صحبت را باز می‌کردند.  جایی که به جای پبتزا و تونا (Tuna)، می‌شد پنیر و هندوانه خورد!

شاید اینطور شد که نیمه‌ی بی تشویش وجودم زنده شد و حالا دلم می‌خواهد نشانه های او را بخوانم و بخوانم...

شما هم هرجا که هستید خلوتی برای خودتان فراهم کنید. این همه تشویش و تفرقه را از دل و جان دور کنید. غم زمانه را به اهل زمانه واگذار کنید. کمی هم خودتان را دریابید. قوا انفسکم ...

ما که رندیم و گدا... 

/ 4 نظر / 9 بازدید
كويريات

واقعاً فراهم کردن همچین چیزی واسه آدم گاهی وقتها خیلی لازم تره ولی همیشه لازمه!

امین

سلام. الحق که درست گفتی که جمعیت خاطر نعمتی است بزرگ.ما رو هم در مناجات ها و خلوات ذاکر شوید دعایی بدرقه به حال راه ماندگانی مثل من کنید.[گل]

دون توپولو

تو بر کنار فراتی . . . همین که کسی کاری به کارتان نداره شاد باشید .

از سیاتل

در خاطرم چو خواب خوشی ماندگار شد روحم همیشه بارور آن دیار شد (در ترجمه شعر حیدر بابا توسط دکتر بهروز ثروتیان)