بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

تهران و آدم هایش
ساعت ۳:۳٢ ‎ق.ظ روز ۱٢ شهریور ۱۳٩۳  کلمات کلیدی:

چند روزی است که اینجا هستم. آدم ها را می بینم. آدم های بلند، آدمهای کوتاه. آدمهای پیچیده، آدمهای صاف. آدمهای شاگرد، آدمهای استاد. آدمهای متوهم، آدمهای آگاه.

قدم می زنم در محیط دانشگاه. قدم می زنم ، راه را می شمارم و آدم ها را...

یک روز باید بنویسم حکایت این روزها را.

فردا می روم به شیراز.