بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

آب تنی
ساعت ٤:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱٢ اردیبهشت ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: شعر خودم

 

من پر از ساز سفر

پر از آسایش رفتن بودم

عشق

          باران شد و از چشم قشنگش بارید

 

من زمین گیر شدم

به خیالی، شبحی دل بستم

 

هوس آب تنی دارم در برکه ی چشمانش

 

شیراز -  ۶ فروردین ۹۲