بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

خزف
ساعت ٥:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۸ بهمن ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: حافظ

می فرماید:

جای آن است که خون موج زند در دل لعل

زین تغابن که خزف می شکند بازارش

خزف یعنی سفال، گل پخته شده. تغابن، یعنی زیان. لعل هم گوهر گران قیمت و کم یابی است گوهری سرخ شبیه یاقوت. 

می فرماید در این زمانه که تکه ای سفال بی بها، گوهر گران بها را از رونق انداخته باید هم دل لعل خون شود (اشاره به رنگ سرخ آن). به تعبیر دیگر دل لعل همیشه خون است چون زمانه به خزف بیشتر بها می دهد. 

جای دیگر می فرماید:

فلک به مردم نادان دهد زمام مراد