بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

غرور ملی
ساعت ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ روز ٦ شهریور ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: آمریکا و کانادا

 

امشب وسط این بی خوابی یاد آن راننده اتوبوسی افتادم که در هانولولو با هم گپ زدیم، شاید دلیل اش لالایی تازه ای باشد که برای مریم گفته ام:

لالا لالایی ...  میریم هاوایی لبخند

شاید هم به خاطر این است که من بخشی از زندگی ام را در اتوبوس گذرانده ام و ناخودآگاه واکنش های یک راننده اتوبوس برایم مهم و جذاب شده.

نکته در اینجا بود که آن راننده با مدرک دانشگاهی رانندگی می کرد. شاید اگر آن راننده در ایران بود تا نفس داشت داد و هوار می کرد که وااسلاما! خاک بر سر این مملکت و دولت که من باید با مدرک دانشگاهی رانندگی کنم (مشابه این داد و هوار ها را در کامنت های خوانندگان سایت های خبری ایرانی دیده ام. در همین زلزله اخیر هم دیدم خیلی از روشن فکرهای نق نقو مدام بد و بیراه می گفتند به دولت که چرا خانه های مردم سست و نا امن بوده؟ در حالیکه در هیچ کجای دنیا وظیفه دولت ساخت خانه برای مردم نیست.) 

اما بر خلاف انتظار من، طرف خودش را این طور معرفی کرد: من با تحصیلات ترین راننده اتوبوس هاوایی هستم. یک مقدار از این روحیه بر می گردد به غرور ملی آمریکایی ها. در میان مردمان ملل گوناگونی که دیده‌ام آمریکایی ها و ژاپنی ها غرور ملی بالایی دارند و جالب اینکه هر دو قدرت اقتصادی برتر دنیا هستند. (چه کار بدی می کنیم ما که پرچم آمریکا را آتش می زنیم. کاش دق دلی هایمان را بر سر آدمک سیاسیون خالی کنیم نه پرچمی که نماینده اتحاد 50 ایالت است) آدم وقتی به میهن اش علاقه داشته باشد و پیشرفت و آبادانی آن برایش مهم باشد از هیچ کاری ابا ندارد. 

نکته دیگر اینکه، یک هدف اشتغال امرار معاش و سیر کردن شکم است. خیلی ها شغل آرمانی خودشان را پیدا نمی کنند اما آدمی که تشنه است از باقی مانده وقت اش برای آموختن و رسیدگی به علاقه مندی هایش استفاده می کند.

 

پی نوشت:

نوشته بودم که بحث شیرینی با تیم، همان راننده با سواد که در سال 2007 دیدم اش، داشتم. مثلا به او  گفتم شما که اینقدر نخبه و دانشمند در کشورتان دارید چرا ابلهی مثل جورج بوش رییس جمهورتان می شود؟ تیم گفت به نظر من جورج بوش یک عذاب الهی بود برای ما که به خودمان بیاییم و سیاست هایمان را عوض کنیم.