بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

اُبیدُش- قلعه پریان
ساعت ٦:۱۱ ‎ب.ظ روز ٢ تیر ۱۳٩۱  کلمات کلیدی: سفرنامه

 

پرتغال کشور قلعه هاست، قلعه های رویایی. بیشتر قلعه های معروف این کشور، در شهر سینترا واقع شده که روزگاری دست مسلمانها بود. قلعه ی ابیدش هم بسیار فریبا و زیباست.

نبمه ی راه پورتو به سینترا، تقریبا در مرکز نوار ساحلی پرتغال، شهر ابیدش Óbidos قرار دارد. ابیدش بر روی تپه ای گسترده  شده که در بلندترین نقطه آن قلعه ای سنگی خودنمایی می کند. بارویی سنگی از شهر و قلعه محافظت می کند. سبک معماری قلعه شبیه آثار دوران مسلمانان (مور ها Moores) است که با این وصف بیش از 1000 سال قدمت دارد. یکی از پادشاهان پرتغال این آبادی را به ملکه اش می بخشد. یکی از شاهان دیگر هم در کلیسای مریم مقدس ابیدش پیوند ازدواج می بندد.

راه رسیدن به قلعه مسیری سنگفرش و سربالاست. هر دو سوی این راه باریک مغازه دارها به فروش صنایع دستی و سوغاتی مشغول اند. دیوارهای این کوچه سفیدند، سفید دوغابی با حاشیه های لاجوردی وگاهی نارنجی. از دیوار خانه ها شاخه هایی با گل های انبوه بنفش سرک کشیده اند بیرون. 

ابیدش حال و هوای عاشقانه ای دارد. آن کوچه افسونگر، آن آسمان آبی بلند، آن چشم انداز سحرآمیز بالای قلعه آدم را وسوسه می کنند که درنگ کند در این شهر.