بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

راه را می شمارم
ساعت ٥:٢٥ ‎ق.ظ روز ۱۳ دی ۱۳٩٠  کلمات کلیدی: شعر خودم

 

قدم می زنم، راه را می شمارم

همین عمر کوتاه را می شمارم

 

اگر روزی از سن و سالم بپرسی

غزل های ناگاه را می شمارم

 

ورق می زنم صفحه ی روزها را

خبرهای دلخواه را می شمارم

 

سر هر دو راهی، رفیقی جدا شد

رفیقان همراه را می شمارم


دلم وقتی از بی وفایی بگیرد

دل زخمی چاه را می شمارم

 

قدم می زنم تا تماشای خورشید

شب خالی از ماه را می شمارم ...

 

مونترال

1 ژانویه 2012

پی نوشت: چهارده کیلومتر قدم زدم تا این شعر را گفتم.