بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

چمن مصنوعی
ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ روز ۸ مهر ۱۳۸٩  کلمات کلیدی: شعر خودم ، شعر نیمایی


به جای سروها و کاج ها

نشسته‌ام میان آسمان خراش ها

به جای دیدن غروب در کنار رود هان

نگاه می کنم به چند متر آسمان

 

و مرد سالخورده‌ای،

رکاب می زند هنوز

دوچرخه ها

خراش می دهند خواب شهر را...


به شهردارتان بگو

که بی نوای بلبلان

چمن

       چمن نمی شود!


 

    سئول- ٩ مهر

 

پی نوشت:

رود هان رودی است که از میان شهر سئول می گذرد و به دریای زرد می پیوندد.