بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

خوابِ آبی
ساعت ۱۱:٤٠ ‎ق.ظ روز ۱٩ اردیبهشت ۱۳۸٩  کلمات کلیدی: شعر خودم ، شعر نیمایی

شاعری که خواب دیده

                               - بعد سال ها !-

خوابِ آبی قشنگ!

خوابِ چشمهایی از عسل

خوابِ

        عشق ... عشق !

                               - این خروس بی محل! -

 

شاعری که در اتاق های بی دریچه ،

                دور از آفتاب   و

                                       حافظیّه ،

                             خواب رفته بود ،

                                          خواب دیده، خواب !

خوابِ ....

                   آخ!

 

 

 شاعری که واژه ای عمیق را نیافته ،

پاره می کند

              آنچه را که ذرّه ذرّه بافته ...

 

تورنتو - ۲ بامداد ۱۷ اردیبهشت