بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

سلام بر رمضان (2)
ساعت ۱۱:٢٤ ‎ب.ظ روز ٥ شهریور ۱۳۸۸  کلمات کلیدی: زندگی در غرب ، اسلام

اینجا، فروشگاههای بزرگ هر هفته روزهای پنج شنبه یا جمعه تبلیغاتشان را به در همه ی خانه ها می فرستند. این تبلیغات را که شامل فهرست اجناسی است که تخفیف خورده اند فلایر می نامند.

امشب فلایر یکی از فروشگاههای بزرگ مواد غذایی را از ورودی ساختمان برداشتم. دو صفحه ویژه داشت برای ماه مبارک رمضان  که موادی مثل برنج، گوشت حلال، خرما، سمبوسه و ... را زیر قیمت معمولی  تبلیغ کرده بود. دو جا هم با خط درشت رمضان را تبریک گفته بود. 

به نظرم رمضان یکی از بهترین نمادهای اسلام است. چند سال پیش، عصر یکی از روزهای ماه رمضان سمیناری در دانشکده داشتم. بعد از پایان سمینار طبق روال مرسوم پرسشها آغاز شد. بالاخره همه رفتند جز پسری چینی-کانادایی به اسم پاتریک که کوزه ای پر از سوال داشت. بیش از یک ساعت بحث کردیم. یک دفعه به ساعتش نگاه کرد و گفت فکر می کنم بهتر است من بروم چون الان دیگر شما باید روزه خود را افطار کنید. از دقت آن پسر شگفت زده شدم که با اینکه مسلمان نبود حتی وقت افطار ما را هم می دانست.