بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

۲۵ سال سکوت
ساعت ۸:٤۳ ‎ب.ظ روز ۳۱ فروردین ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: امام علی

اشتباه بزرگی است اگر علی (ع) را خلاصه کنی در همان ۵ سالی که خلیفه بود و چشمت را به روی ۲۵ سال سکوت او ببندی. علی در این ۲۵ سال چه می‌کرد؟ تاریخ می‌گوید یکی دو بار به خلیفه‌ی دوم مشورت داد و در شورای ۶ نفره حضور داشت و در زمان خلیفه‌ی سوم حد الهی را بر داماد خلیفه جاری کرد در حالی که هیچ کس جرات این کار را نداشت. اما در مابقی این ۲۵ سال چه می‌کرد؟ آیا مثل امام صادق و باقر کلاس درسی داشت؟

تاریخ می‌گوید علی دهها نخلستان را آباد کرد و دهها چاه حفر کرد و خدا می‌داند که در آن لحظات تنهایی که در زیر آفتاب سوزان مدینه عرق می‌ریخت با خود چه زمزمه‌ای داشت. برای من که دوست ندارم علی را در حصار اغراق، دست نیافتنی ببینم (چرا که خود فرمود  هَلَکَ فِىَّ رَجُلانِ: مُحِبٌّ غال، وَ مُبْغِضٌ قال، دو طایفه درباره‌ی من هلاک شدند یکی عاشقی که غلو می‌کند و دیگر دشمنی که تندروی می‌کند) راز گشایی از آن ۲۵ سال، آشکار کننده‌ی جلوه‌ی دیگری از علی است. برای همین بود که نوشتم کشاورزی را دوست دارم با همه‌ی دغدغه های اجتماعی که‌ دارم.

آدمی مثل من و تو پیش از آن که دست به اصلاح جهان بزند باید خودش را اصلاح کند و الا از کجا معلوم که با جهلش مردم را گمراه نکند؟ همیشه قیام و شمشیر کشیدن راه حل بهینه نیست به اولین حکمت نهج‌البلاغه نگاه کنید... ذهن اسطوره پرست ما حسین را بیشتر از حسن می‌پسندد و ۵سال خلافت علی را بیش از  ۲۵ سال سکوت او...

پرده بردار که بیگانه خود آن روی نبیند                        تو بزرگی و در آیینه‌ی کوچک ننمایی