بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

سرو و بید
ساعت ۱٢:٢٤ ‎ب.ظ روز ٢٥ فروردین ۱۳۸٦  کلمات کلیدی: شعر خودم ، عاشقانه
گلهای دلم تشنه‌ی آبند که چندیست
باران تماشای تو بر دشت نبارید

عاشق شدن انگار که در طالع من بود
تو سرو شدی در چمن خلقت و من بید