بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

ویکتوریا، شهر گلها - سفرنامه (۱)
ساعت ٢:٢٩ ‎ب.ظ روز ٢٦ دی ۱۳۸٥  کلمات کلیدی: سفرنامه ، آمریکا و کانادا

ویکتوریا مرکز ایالت بریتیش کلمبیا یکی از غربی ترین شهرهای کانادا و آمریکای شمالی محسوب می شود شهر در جنوب جزیره ی ونکوور و در دامن اقیانوس آرام قرار دارد. به ویکتوریا شهر بازنشسته ها هم می گویند! بخش زیادی از جمعیت ۷۴۰۰۰ نفری این شهر بازنشسته هایی هستند که از سراسر کانادا به این شهر زیبا و خوش آب و هوا آمده اند.


محل اقامت ما هتلی در خیابان رابسون در lونکوور بود و حدودا ۴ ساعت طول کشید تا از هتل به ویکتوریا برسیم. برای رفتن از ونکوور به ویکتوریا باید ابتدا به ترمینال سواسن Tswwassen در ۲۱ کیلومتری جنوب ونکوور و نزدیکی مرز آمریکا بروید. سپس به مدت ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه سوار فری (نوعی کشتی) بشوید و به ترمینال شوارتز Swartz bay در ۱۷ کیلومتری شمال ویکتوریا بروید و از آنجا هم به یک طریقی خودتان را به شهر برسانید.

من در چار پنج روزی که در ونکوور بودم دو بار به جزیره رفتم: بار اول برای دیدن باغ بوچارت و بار دوم برای دیدن شهر ویکتوریا. بنابراین جمعا ۴ بار به مدت ۶ ساعت و ۲۰ دقیقه سوار فری شدم. ابعاد فری ها بسته به حجم ترافیک و ساعت روز متفاوت بود. یکی از این فری ها سه طبقه برای مسافران و دو طبقه برای ماشین ها فضا داشت. ظرفیت این فری ۲۱۰۰ مسافر و ۴۷۰ خودرو بود که سه چهار رستوران هم داشت و سالنهای بزرگی که برنامه های تلویزیون را پخش می کردند. طول این فری ۱۶۷ متر بود و یک سالن کنفرانس هم داشت. فری هایی که پیش از این در کبک سیتی و اتاوا دیده بودم در مقایسه با این فری به اسباب بازی شبیه بودند. هزینه ی جابحایی یکطرفه برای مسافران ۱۱ دلار و برای خودروها ۳۳-۳۵ دلار است. حمل و نقل آبی در ایالت بریتیش کلمبیا سهم عمده ای در جابجایی های درون شهری و بین شهری دارد و در این باره بیشتر خواهم گفت.



مشاهده ی طبیعت زیبای اطراف که آمیزه ای از آب و جنگل و کوه بود باعث می شد که آدم طول سفر را نفهمد. مردمی که مثل ما توریست بودند همه به عرشه ی کشتی آمده بودند. طبقه ی فوقانی کلا سرباز بود و تا وقتی که هوا خوب بود جمعیت زیادی آنحا بودند. عده ای هم همانجا دراز کشیده بودند و حمام آفتاب می گرفتند. کلاطبقه ی خاصی از توریست ها فقط دوست دارند دراز شوند هر جا و هر وقت فرقی نمی کند.