بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

همه جا خانه‌ی عشق است
ساعت ٦:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱٥ امرداد ۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

همه کس طالب يارند: چه هشيار و چه مست
همه جا خانه‌ی عشق است: چه مسجد چه کنشت

نااميدم مکن از سابقه‌ی لطف ازل
تو چه داني که پس پرده که خوب است و که زشت؟

نه من از پرده‌ی تقوا به درافتادم و بس
پدرم نيز بهشت ابد از دست بهشت
 

این سه بیت امشبم را اندکی روشن کرد  
***
 

می‌خواستم سفرنامه‌ی غرب آمریکا را کامل کنم... دو سفر دیگر بعد از آن رفته‌ام و هنوز سفرنامه‌ی اول تمام نشده ... دل و دماغ نوشتن ندارم... دستم به نوشتن نمی‌رود. نمی‌توانم از شادیهای خودم بنویسم وقتی در لبنان... تصویر تابوت آن کودک یک روزه هنوز ...

یا من یعلم ضمیر الصامتین لکل مساله منک سمع حاضر  و جواب عتید...

BBC: آمريکا بمب رسانی به اسرائيل را تسريع می کند

war in Lebonan