بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

دوباره در سفرم...
ساعت ۱٠:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۸ تیر ۱۳۸٥  کلمات کلیدی:

حالا در فرودگاه دالاس هستم مرکز ایالت تکزاس
فرودگاه خیلی شیک است باید به آن بگویم فرودگاه آبی! 5 ترمینال اصلی دارد و یک مونوریل به اسم اسکای لینک که مسافران را بین آنها جابجا  می کند. اسکای لینک راننده ندارد کاملا برنامه‌ريزی شده است و  خودشان هم خیلی ذوقش را می‌کنند:

اسکای لینک عصر جدیدی از سرعت و آسودگی را نشان می دهد. همه ی ترمینالهای داخل را به هم وصل می کند. ارتفاع متوسط آن از زمین 50 فوت است

فرودگاه پر از افراد ارتشی است همه هم جقله جات
اینجا همه یه جوری به من نگاه می کنند. آدم ندیده ها!
خیلی ها هم کلاه کابوی دارند.
از اينجا به دنور می‌روم و از آنجا به آلبوکرکی. پرواز من به دنور دقیقا مقارن با فینال جام جهانی است. اگر بازی به وقت اضافه بکشد شاید قسمتی از آن را ببینم. دنور اینطور که بغل دستی ام می گفت در ایالت کلرادو در شمال نیومکزیکوست...