بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

شهر سفید و آبی (۱)
ساعت ٢:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۱ دی ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: سفرنامه

سفرنامه‌ی کبک سیتی

تعطیلات آخر سال فرصت مناسبی بود برای سفر- اگرچه هوا مناسب نبود- ما هم از فرصت استفاده کردیم تا خستگی سه ماه کار سخت را از تن به در کنیم. مقصد ما مرکز ایالت کُوبِک (یا در تلفظ فرانسوی کِبِک) بود.

شهر کوبک سیتی (Québec City) که دو سال دیگر ۴۰۰ ساله می‌شود توسط کاشف فرانسوی  Samuel de Champlain بنباد نهاده شد. Québec یعنی جایی که رودخانه باریک می‌شود. این شهر که مرکز تمدن فرانسوی در آمریکا محسوب می‌شود٬ در ۲۴۰ کیلومتری شمال شرقی مونترال و ۹۰۰ کیلومتری واترلو قراردارد. (نقشه‌ی زیر مسیر حرکت ما را -از طریق بزرگراه ۴۰۱ در انتاریو و ۲۰ یا۴۰ شرقی در ایالت کبک- نشان می‌دهد)

شهر کوبک بر کرانه‌ی رودخانه‌ی سن لوران که از جنوب غرب و مونترال می‌آید بنا شده و بافت قدیمی شهر با برج و بارویی زیبا از بخش امروزین آن جدا شده. با ورود به بافت قدیم٬ احساس می‌کنی که دویست سیصد سال به عقب برگشته‌ای. با اینکه بافت قدیم پر از رستوران٬ هتل و هاستل است اما تمام این بناها یا قدیمی‌اند یا به سبک ساختمانهای قدیم بازسازی شده اند. خیابان اصلی بافت قدیم «سن لوییس» نام دارد که قبل از برج و باروها به «گراند الی» وصل می‌شود. این خیابان باریک دو طرفه است اما بیشتر خیابان ها یک طرفه هستند. بهترین وسیله‌ی حمل و نقل در این بخش از شهر درشکه‌های دو اسبه و یک اسبه هستند!

آب و هوای شهر سردسیر است. برف٬ فراوان می‌بارد و به همین دلیل پیستهای اسکی بسیاری در اطراف کبک سیتی ساخته شده است. در داخل شهر هم مسیرهای ویژه برای اسکیت و اسکی cross country وجود دارد. در زمستان کامیونهای بزرگی در شهر رفت و آمد می‌کنند که وظیفه‌ی آنها جمع آوری برف از سطح شهر و انتقال آن به خارج از شهر است. این کامیونها -شبیه جاروبرقی- با پمپ خلا برف را می‌مکند.