بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

شریعتی و چمران – ماهنامه‌ی آفتاب
ساعت ٧:۱٥ ‎ق.ظ روز ٢ تیر ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: شهید ، امام علی

یکی از دوستان سخنانی را به من نشان داد که دکتر مصطفی چمران بر مزار دکتر شریعتی –اندکی پس از تدفین او در دمشق- بیان کرده بود. حالا که هنوز از سالگرد شهادت این دو بزرگوار دور نشده‌ایم یکی دو جمله از آن سخنان زیبا را برایتان می‌نویسم.

 

برای مشاهده‌ی ادامه‌ی این متن می‌توانید به شماره‌ی دوم ماهنامه‌ی اینترنتی آفتاب که به همت دانشجویان ایرانی دانشگاه واترلو منتشر می‌شود و انصافا کار خوبی از آب درآمده مراجعه فرمایید. داستان ستاره‌ی قطبی را هم بخوانید!

 

 

دکتر مصطفی چمران

 چاه و نخلستان

ای علی همیشه فکر می‌کردم که تو بر مرگ من مرثیه خواهی گفت و چقدر متاثرم که اکنون من بر تو مرثیه می‌خوانم!

ای علی گفتی که هر کس گفتنی‌هایی دارد و شخصیت هر انسانی به اندازه ناگفتنی‌های اوست. و من اضافه می‌کنم که درجه‌ی دوستی و محبت من با انسانی دیگر، به اندازه‌ی ناگفتنی‌هایی است که می‌توانم با او در میان بگذارم و از این ناگفتنی‌ها که می‌خواستم با تو بگویم، بی‌نهایت داشتم....

ای علی همراه تو به قلب تاریخ فرو می‌روم و راه و رسم عشق‌بازی را می‌آموزم و به علی بزرگ آن‌قدر عشق می‌ورزم که از سر تا به پا می‌سوزم.

ای علی همراه تو به نخلستان‌های کنار فرات می‌روم و علی دردمند را در دل شب می‌یابم که سر به چاه کرده و سینه‌ی پردردش را خالی می‌کند....