بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

مونترال- شهر سازه‌های شگفت (۲)
ساعت ٤:٠٤ ‎ق.ظ روز ٢٥ اردیبهشت ۱۳۸٤  کلمات کلیدی: سفرنامه ، آمریکا و کانادا
پس از دیدار از مجموعه‌ی المپیک٬ تصمیم گرفتیم یک چیزی بخوریم. خیابان sherbrooke را گرفتیم و به سمت مرکز شهر راه افتادیم بالاخره کافه‌ای پیدا کردیم و brunch خوردیم که غذایی سنگین تر از صبحانه و سبکتر از ناهار است و ترکیبی از سه خوراک است. پیشخدمت ما که یک اسم کاملا فرانسوی داشت (ژان فرانسوا) هوای ما را داشت و مرتبا برایمان قهوه می‌ریخت و کره و مربا می‌آورد. با آنکه نور معرفت را از بیخ خاموش کردیم فقط نفری ۹ دلار برایمان آب خورد و ما که سرمست از این فتح سوار ماشین شدیم تا چند دقیقه متوجه برگ جریمه‌ی ۴۲ دلاری که زیر برف پاک کن ماشین بود نشدیم.

Royal Mont

یک تپه وسط مونترال بود که به آن می‌گفتند کوه شاهی (Royal Mont) و۲۳۳ متر ارتفاع داشت. فراموش کردم بگویم شهر زیبای مونترال بصورت یک جزیره‌ی بزرگ است که توسط دو شاخه‌ی رودخانه‌ی سن لوران محاصره شده است. بالای این کوه یا تپه یک صلیب بزرگ با ۳۳ متر ارتفاع نصب شده بود. ظاهرا در قرن ۱۷ رودخانه طغیان می‌کند و موسینوف نذر می‌کند اگر جان سالم به در بردند یک صلیب را تا بالای کوه بر دوش بکشد و بعد هم نذرش را ادا می‌کند این صلیب را به یاد او ساخته‌اند. البته پشت صلیب قبرستان تاریخی شهر قرار دارد که بسیار زیباست. مسیحیان نیز همچون شیعیان به نوعی حیات برزخی اعتقاد دارند و برای مردگان احترام فراوانی قایلند. قبرستان پر از تندیس گابریل (جبرییل) و مایکل (میکاییل) و فرشتگان دیگر بود. در کنار قبرها گلهای رنگارنگی کاشته بودند.

دانشگاه پلی تکنیک مونته ریل

شهر مونته ریل چندین دانشگاه معروف دارد که نامدارترین آنها دانشگاه قدیمی مک گیل است. دانشگاه پلی تکنیک که 50000 دانشجو دارد٬ دومین دانشگاه از لحاظ قراردادهای تحقیقاتی و گرانت در کاناداست. محوطه‌ی آن بسیار زیبا بود و در دامنه‌ی کوه رویال واقع شده بود. یک برج بلند و زیبا هم داشت.

کلیسای سنت جوزف (یوسف مقدس)
آنسوی کوه رویال کلیسای عظیم و باورنکردنی یوسف مقدس قرار داشت که در سال ۱۹۰۵ ساخته شده و امسال این کلیسا صد ساله می‌شود. ارتفاع گنبد آن از کف ۹۷ متر بود که دومین گنبد مرتفع دنیا پس از کلیسای پیتر مقدس در رم به شمار می‌رود. زمان دیدار ما مقارن با صبح یکشنبه بود که مراسم تسبیح و تقدیس خداوند بلندمرتبه برگزار می شد. عبادتگاه کلیسا بسیار شلوغ بود. افرادی که هم مثل ما توریست بودند وقتی روبروی محراب می‌رسیدند مکث می کردند٬ تعظیم کوتاهی می‌کردند و صلیب روی سینه رسم می کردند. 10000 نفر می توانند در اینجا عبادت کنند. کلیسا دو معبد دارد و موزه ای از افراد شفا یافته. در بیرون کلیسا گروهی از مسیحیان متعصب را دیدیم  که زانو زده بودند
و زنار در دست از پله ها به بالا می خزیدند.