بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

برای مرد هسته ای
ساعت ٧:٠٩ ‎ب.ظ روز ٢۱ مهر ۱۳٩٤  کلمات کلیدی:

دیروز دکتر صالحی به دانشگاه آمده بود تا برای جمعی از استادان درباره برجام و فرآیند شکل گیری آن صحبت کند. درست یک روز بعد از آن یکشنبه توفانی که در مجلس بدترین توهین ها را از برخی نمایندگان روحانی مجلس شنید. 

البته دانشگاه خانه اوست و مدتی هم رییس دانشگاه بوده. جلسه نزدیک به سه ساعت طول کشید. فضا بسیار صمیمی بود و بعضی مطالبی را که نمی شود در جلسه های عمومی گفت برای ما بیان کرد. آخر جلسه هم گفت خستگی دیروز از تنم بیرون رفت! گفت که صبح هم رفته بود بیمارستان عیادت همان نماینده ای که قسم جلاله خورده بود که او را می کشد و رویش بتون می ریزد!  

از میان رجال سیاسی و اصحاب قدرت، چند تایی را دیده ام. به نظرم دکتر صالحی یکی از پاک ترین، صادق ترین و باسوادترین آن هاست. برای ما گفت که کار مذاکرات به بن بست رسیده بود و آقای دکتر ظریف با مشکلی جدی مواجه شده بود. این جا بود که او به مذاکرات پیوست و با فراست توانست ایران را از زیر بار تعهدی سخت آزاد کند و امتیازات خوبی بگیرد. البته او اهل هیاهو نیست و در دنیای مجازی هم طرفداران زیادی ندارد که برایش تبلیغ کنند ولی به یقین در حساس ترین مقطع تاریخ معاصر ایران، کاری کرد کارستان. برای من لحظه لحظه ی آن جلسه که برگ هایی از تاریخ در آن ورق می خورد بسیار ارزشمند بود.

اگر روزی پدرم با غرور از مصدق نام می برد که چطور حق ایران را از انگلیس در دادگاه لاهه گرفت، من هم روزی با غرور برای مریم و علی از ظریف و صالحی خواهم گفت. 

از پشت پرده مذاکرات هم خاطرات جالبی می گفت. آنها 18 روز پی در پی با وزیر خارجه و انرژی آمریکا مذاکره کرده بودند و طبیعی بود که صمیمیتی بین آنها شکل بگیرد به خصوص که همه تحصیل کرده و استاد دانشگاه بودند. می گفت جان کری یک بار گفت ایران را با هیچ کشوری در منطقه نمی شود مقایسه کرد شما اهل عمل هستید You are doers.  می گفت در وین وزیر انرژی آمریکا گاهی ناهار می آمد پیش ما و خیلی به فسنجون علاقه مند شده بود و می گفت من از این غذاهای آمریکایی متنفرم میشه باز هم بیام پیش شما؟