بهشت دل

من می نویسم به امید اینکه روزی عابر ناشناسی از این کوچه بگذرد و احساس کند پاسخ سوالش را یافته یا لااقل در این کره ی خاکی یکی هست که مثل او فکر می کند

استغناآه
ساعت ۱٢:٥٤ ‎ب.ظ روز ٢٢ مهر ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: حافظ

این چه استغناست یارب وین چه نادر* حکمت است؟

کاین همه زخم نهان هست و مجال آآآآه  نیست

هرچه هست از قامت ناساز بی اندام ماست

ورنه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست! (حافظ)

آهنگ

* قادر


 
پردیس
ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز ٤ مهر ۱۳۸٧  کلمات کلیدی: آمریکا و کانادا ، سفرنامه ، طبیعت

دیروز به یکی از آرزوهایم رسیدم و جایی را که مشتاق دیدنش بودم دیدم. جواهری در دامان طبیعت و یادگاری از عصر یخبندان:  دریاچه ی لوئیس در پارک بنف Louise Lake - Banff

آب این دریاچه که در میان کوههای بسیار زیبا محاصره شده به رنگ فیروزه ای است. شکوه رنگ دریاچه در عدسی این دوربین ها نمی گنجد. باید به چشم دید تا باور کرد.

خوشبختانه به جز هتل قلعه مانندی که در اوایل قرن گذشته در آنجا ساخته شده -و ای کاش که این کار را نکرده بودند- دیگر خبری از مصنوعات بشری در آنجا نیست. متاسفانه چند هفته پیش که به دریاچه ی Muskoka در 180 کیلومتری شمال تورنتو رفته بودم، دیدم تمام ساحل دریاچه ملک خصوصی بود و هرکه از راه رسیده بود یک وجب زمین خریده بود و ویلایی آنجا ساخته بود. اینقدر فایق موتوری روی دریاچه انداخته بودند که در بعضی قسمت ها رنگ آب عوض شده بود. با مردم محلی که صحبت می کردم شاکی بودند که حتی یک وجب ساحل عمومی وجود ندارد و هرچه هست خصوصی شده. پولدارها چه بلایی بر سر آن دریاچه ی زیبا آورده بودند.. همان بلایی که بر سر کلاردشت زیبای خودمان آمده

دریاچه ی لوئیس به عنوان گنجینه ی ملی کانادا برگزیده شده و دولت آلبرتا زیر بار ساخت و ساز نرفته... کاش فرصت بیشتری برای تماشا بود

تا نگاه می کنی وقت رفتن است